Pasintan sabaton, la 12an, mi iom hazarde (?) aŭ eble ne tiel hazarde, mi troviĝis en la manifestacio de la Veŝtoj flavaj en Caen. Mi devis farigi urinanalizon en laboratorio kiu staras en la urba centro.
Sur la strato de la laboratorio mi trovis la manifestaciantojn kiuj malrapide marŝis en la direkto de la urbodomo. Ili estis tiel nombraj kaj premitaj unu kontraŭ la aliaj ke mi ne povis rapide antaŭeniri. Tiam mi akompanis la marŝantojn dum kelkdekaj metroj ĝis la laboratorio. Tamburoj kaj sloganoj kontraŭ Prezidento Macron aŭdiĝis sed ĉio estis relative kvieta.
Kiam mi eliris el la laboratorio, la lastaj marŝantoj ĵus pasis. Per alia strato mi revenis al mia loĝejo sed retrovis la procesion sur la larĝa avenuo kiu iras de la urbodomo al la Prefektejo. Tiam mi decidis akompani la Veŝtoj flavaj ĝis la fino de la avenuo, tre proksime de mia loĝejo. La etoso estis aparte ĝoja!
Kutime la fino de la manifestacioj okazas antaŭ la Prefektejo kie multaj policanoj kaj ĝendarmoj atendas. Ĉi-foje la gvidantoj de la procesio haltis antaŭ la juĝejo, instaliĝis sur la granda ŝtuparo kaj de tie alparolis la homamason.
Kiam unu slogano estis lanĉita. "Auuu!Auuu!Auuu" kriis la popolamaso, akompanata de tamburaj rulbruoj. Alia slogano? "Auuu! Auuu! Auuu!" kaj rulbruoj de tamburoj... Mi surloke restadis preskaŭ duon horon. Forirante mi estis pli trankvila vidinte homojn certe ĉagrenitaj sed ne dezirante perforte agi.
Bedaŭrinde, same kiel kutime en multaj urboj, huliganoj restis surloke aŭ aliloke en la urbo por alfronti la policanojn, bruligi rubejojn aŭ rompi monstrofenestrojn de magazenoj aŭ bankoj. Tio okazis en Caen posttagmeze kiam la manifestacio estis finita.
Neniu foto akompanas tiun raporton ĉar mi ne havis mian fotilon!
